Projenin içeriği

Türkiye, İran ve Afganistan’ın seçilen illerinde özellikle uzak dağlık alanlardaki tarım topluluklarında buğday üretimi üzerine iklim değişikliğinin olumsuz etkileri sabit olmayan ve daha düşük verimler ile sonuçlanan yüksek sıcaklık ve kuraklık ile ifade edilir. Bu şekilde geçimini sağlayan çiftçiler bölgesel şartlara uyum sağlamış ve verimli hale getirme için çok iyi potansiyele sahip yerel buğday çeşitlerini hala yetiştirmektedirler. Yerel çeşitlerin çoğu son zamanlarda toplandı ve enstitülerde değerlendirmelerine başlanmıştır. Yerel çeşitlerin çoğunluğu iklim değişikliğinin neden olduğu kuraklık ve sıcağa daha iyi adaptasyon için seçilebilir ve ayrılabilir farklı türlerin ve genotiplerin karışımlarıdır.

Türkiye, İran ve Afganistan günlük kalorilerinin % 40-50’si buğday ürünlerinden kaynaklanması ile kişi başına en yüksek buğday tüketimine sahip ülkeler arasındadır. 1961 yılından bu yana elde edilen meteorolojik veriler ve buğday verim analizleri kuraklık ve başaklanma öncesi dönemde sıcaklık artışı ile tane dolumu sırasındaki sıcaklığın üretimi etkilediğini göstermiştir. Buğday tane verim istikrarı kırsal alandaki toplumların gıda güvenliğini etkileyen ve iklim değişikliğinden en çok etkilenen özelliktir. Uzak dağlık ve kurak alanlarda geçimini sağlayan tarım toplulukları aşırı hava olaylarına ve konu edilen gıda güvenliğine maruz kalma açısından en dezavantajlılardır.